Η εκλογοαπολογιστική συνέλευση της ΕΜΔΥΔΑΣ πραγματοποιείται σε μια περίοδο
κλιμάκωσης της επίθεσης του κεφαλαίου και της κυβέρνησης στα δικαιώματα των
εργαζομένων, στα δημόσια αγαθά, στις λαϊκές ελευθερίες. Η ακρίβεια, η
στεγαστική κρίση, οι μισθοί που δεν φτάνουν για να ζήσουμε, η εντατικοποίηση
της εργασίας και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών είναι η καθημερινή
πραγματικότητα για την κοινωνική πλειοψηφία.
Την ίδια ώρα, η πολεμική οικονομία της ΕΕ, οι εξοπλισμοί, η βαθύτερη
εμπλοκή της Ελλάδας στους σχεδιασμούς ΗΠΑ–ΝΑΤΟ–ΕΕ, η συνεχιζόμενη γενοκτονία
του παλαιστινιακού λαού από το κράτος του Ισραήλ, και η όξυνση των
ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό τοπίο. Δισεκατομμύρια
για εξοπλισμούς, για τις πολεμικές βιομηχανίες και για την εξασφάλιση της
κερδοφορίας του κεφαλαίου, την ώρα που μας λένε ότι δεν υπάρχουν χρήματα για
μισθούς, υγεία, παιδεία, στέγη και κοινωνικές υποδομές.
Η κυβέρνηση της ΝΔ βαθαίνει μια πολιτική που δεν ξεκίνησε σήμερα. Η
δημοσιονομική πειθαρχία της ΕΕ, οι ιδιωτικοποιήσεις και η επίθεση στα εργασιακά
δικαιώματα έχουν τη σφραγίδα και των προηγούμενων κυβερνήσεων. Το λεγόμενο
«επιτελικό κράτος» είναι ένα κράτος που περιορίζει τις κοινωνικές λειτουργίες
του, ενώ ενισχύει την παρέμβασή του για την προώθηση επενδύσεων, την εξασφάλιση
της επιχειρηματικής κερδοφορίας και την πειθάρχηση των εργαζομένων.
Οι μηχανικοί του
Δημοσίου στη μέγγενη της απαξίωσης και των ιδιωτικοποιήσεων
Στον δικό μας κλάδο η αντίφαση είναι εκκωφαντική. Ενώ οι κατασκευαστικοί
και μελετητικοί όμιλοι απολαμβάνουν τεράστιες χρηματοδοτήσεις από το Ταμείο
Ανάκαμψης, το ΕΣΠΑ και τα δημόσια έργα, οι δημόσιες τεχνικές υπηρεσίες
διαλύονται από την υποστελέχωση, τις χαμηλές αμοιβές και την εκχώρηση
αρμοδιοτήτων σε ιδιώτες.
Δεν πρόκειται για σύμπτωση, αλλά για συνειδητό σχεδιασμό. Τα αποτελέσματα
του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ (2ΓΒ/2026) το αποδεικνύουν με τον πιο κραυγαλέο τρόπο:
το 32% των θέσεων ΠΕ Μηχανικών (677 από τις 2.133) έμειναν κενές! Και
από όσους διορίζονται, πολλοί μετακινούνται από φορέα σε φορέα ή παραιτούνται
σύντομα, μόλις έρθουν αντιμέτωποι με μισθούς ντροπής – Με εισαγωγικό μισθό
περίπου 920 ευρώ καθαρά, στο 30-40% των ευρωπαϊκών αποδοχών, με
αυξήσεις-κοροϊδία, με το αβάσταχτο κόστος στέγασης και τεράστιες νομικές και
υπηρεσιακές ευθύνες, το Δημόσιο δεν
μπορεί πλέον ούτε να προσελκύσει ούτε να συγκρατήσει μηχανικούς.
Η υποστελέχωση χρησιμοποιείται ως το τέλειο άλλοθι για το ξήλωμα των
Δημόσιων Τεχνικών Υπηρεσιών και την εκχώρηση του αντικειμένου μας σε ιδιώτες.
Με τον ν. 4782/21 και τις αποφάσεις (ν. 5301/2026) για τη σύσταση Μητρώου
ιδιωτών μηχανικών μέσω του ΤΕΕ για την επίβλεψη έργων «στρατηγικής
σημασίας» —με αδρές αμοιβές 2% επί του προϋπολογισμού που καταρρίπτουν το
παραμύθι περί «έλλειψης δημοσιονομικού χώρου»— συντελείται μια βαθιά
αντιδραστική τομή:
·
Οι ιδιώτες θα μελετούν, θα κατασκευάζουν, θα επιβλέπουν
και θα επιμετρούν. Ελεγκτές και ελεγχόμενοι γίνονται ένα, με το Δημόσιο να
μένει μόνο για να πληρώνει τον λογαριασμό και τους υπαλλήλους μηχανικούς να
κρατούν την ευθύνη των υπογραφών και των δικαστηρίων.
·
Στους Δήμους και τις ΥΔΟΜ, οι μηχανικοί περιορίζονται σε
ρόλο διεκπεραίωσης για «ειδικά χωροταξικά», αναπλάσεις-φιλέτα και έργα fast track που εξυπηρετούν το real estate και την τουριστικοποίηση, εκδιώκοντας
τους κατοίκους και καταστρέφοντας το περιβάλλον.
· Όπως είδαμε με τις ρωγμές και τις καθιζήσεις σε πολυκατοικίες της Κυψέλης από τα έργα του Μετρό ή με τα αντιπλημμυρικά έργα-μπαλώματα που εξαντλούνται στα διοικητικά όρια κάθε Δήμου, όταν τα έργα σχεδιάζονται με κριτήριο το εργολαβικό χρονοδιάγραμμα και το κέρδος, η ανθρώπινη ζωή, η κατοικία και η ασφάλεια των υποδομών αντιμετωπίζονται ως «παράπλευρο κόστος».










